1599 on October 28,  วันที่ 28 October Mary was born into the Guyart family in the city of Tours, on the banks of the Loire in France. The family had eight children, and Mary was the fourth. The Guyart family belonged to the ordinary middle class.

1607, เมื่อมารีอายุ 7-8 ปี ขณะอยู่ที่สนามโรงเรียน ได้เห็นภาพนิมิตเป็นองค์พระเยซูเจ้ากำลังเคลื่อน องค์ลอยในอากาศมาหาท่าน ท่านยื่นแขนไปหาพระองค์และรู้สึกว่า พระองค์ทรงโอบท่านไว้ ทรงตรัสถามมารีว่า “เธอจะเป็นของเราไหม?” คำตอบของมารีคือ “ด้วยความยินดีค่ะ”

Age 14-15, Marie told her parents that she wanted to go to the monastery. But she didn't get the serious attention of this request.

ค.ศ. 1617 พ่อแม่จัดการให้มารีได้แต่งงานกับโคลด มาร์แตง พ่อค้าหนุ่มอาชีพค้าผ้าแพรแห่งเมืองตูรส์ ขณะนั้นมารีอายุ 17-18 ปี

ค.ศ. 1619 Claude Martin died, and Mary became a widow at only 19, facing money troubles: her son was barely six months old and the business had gone bankrupt. Before long, however, Mary managed to settle all the old debts with her creditors before selling the business.

Marie returned to the same house to take care of her father because her mother had passed away.

ค.ศ. 1620 วันที่ 24 March เป็น “วาระแห่งการกลับใจ” ของมารี ท่านเล่าว่า ได้ประสบกับความรู้สึก ลึก ๆ ของตนว่ามีบาปและตนเองไม่มีความสามารถพอที่จะขจัดไปได้ มารีต้องการ “พระ ผู้ช่วยให้รอด”… ประสบการณ์นี้ทำให้มารีรู้สึกชัดแจ้งว่าพระเจ้าคือองค์ความรัก… รักเป็น ส่วนบุคคลสนิทสนม เมตตา สุภาพอ่อนโยน

ค.ศ. 1622 ช่วงเดือนสิงหาคม ปอล บุยซอง พี่เขยของมารี มองเห็นความสามารถที่น่าทึ่งของท่านใน ฐานะนักธุรกิจหญิง จึงมอบหน้าที่ให้ดูแลงานสำคัญ แต่ละวันมารีต้องออกไปที่ท่าเรือเมือง ตูรส์ดูแลสั่งการคนงาน รักษาแนวทางเดินเรือ ตรวจสอบสภาพของม้า-รถ-เรือท้องแบน ที่ใช้ ในงานขนบรรทุกของธุรกิจนั้น

For Marie, the realization of the love of God who is always close, is the power driven her to be able to dedicate herself to the benefit of our fellow human beings.

ค.ศ. 1631 ความปรารถนาเมื่ออายุ 14-15 ที่อยากเข้าอาราม ได้หวนกลับมาด้วยความรู้สึกที่เด็ดเดี่ยว

วันที่ 25 January มารีได้อำลาพ่อและลูกชาย ออกจากบ้านตระกูลบุยซองเป็นครั้งสุดท้าย เข้าสู่สำนักคณะอุรุ์ลินซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนปัวตู

ค.ศ. 1634 In her third year in the convent, Mary had a vision of a most beautiful place whose only roof was the sky, with a little church built of white marble, and on its summit a statue of Our Lady holding the Child Jesus.

2/3 years later, the meaning of this vision was gradually revealed to Marie that the land in that vision was Canada and she would have to go there to build "A place for Jesus and Mother Mary."

ค.ศ. 1639 วันที่ 22 February มารีพร้อมกับอุร์สุลินจากตูรส์อีก 1 คน และฆราวาสที่เป็นผู้อุปถัมภ์คณะ คือมาดามเดอ ลา เปลตริ เดินทางออกจากเมืองตูรส์

วันที่ 4 May มีอุร์สุลินมาสมทบอีก 1 คน ออกเดินทางทางเรือจากเมืองดิเอป

3 years later, that little house was a monastery. It was a boarding school for Indian children… and a hospital for treating Indian students who suffered from severe illnesses of chicken pox which plagued the entire city in the fall.

After 3 years, moved to the upper city away from the groans of the inner currents in St. Laurens River, there Marie was responsible for building the largest and most beautiful house in Canada. A heavy snowy night shortly after Christmas, Ursuline Monastery which was the "largest and most beautiful" building that the members of the group were extremely proud of, was burned down to the ground ... Thank God that no child was missing ...

Ursuline's diligence and ingenuity were already reliable.

Less than two years later, the monastery was rebuilt. The Ursulines were able to continue their work.

During the many difficult years, there were endless worries about the finances ... personnel… member safety. The joy of gratitude above all for Marie was that her son Claude entered the Benedictine monastery in St. More.

End of life, Marie looks back at things that had come in wonder, such as marriage, motherhood, widowedness, isolation. occupation in which she was both a servant and a master, vocation to be a religious and dreams associated with Canada, all were the true graces that always came in time.

ค.ศ. 1672 วันที่ 30 April Marie Guyart Martin, known as Marie of the Incarnation, ended her life in the convent she had founded, at the age of 73, after labouring tirelessly for the Church in Canada for 33 years.